* ( زَوْجَها ) * ، تمامى شما را از يكنفر خلق نمود و براى آن يكنفر جفتى ( بنام حوا ) آفريد « 1 »

--> « 1 » حوا اولين زنى است كه خداى تعالى بيد قدرت خود او را از كتم عدم بعرصه وجود آورد ، و دومين مخلوق خداى خالقست از جنس بشر ، و نهصد و سى و يك سال عمر كرد ، و در مجمع البحرين در لغت حوا گويد چهل هزار اولاد و فرزندان اولاد خود را ديد و پس از آنكه داعى حق را لبيك گفت و از دنيا رفت در مكه پهلوى حضرت آدم به خاك سپرده شد و بيايد در باب ( 222 ) حديثى از ابن سلام كه پرسيد از رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله و سلم آدم از حوا خلق شده يا حوا از آدم ، فرمود : حوا از آدم و اگر آدم از حوا خلق گرديده بود طلاق بدست زنها بود ، عرضكرد از تمامى ( طينت ) بدن آدم يا از بعض آن ، فرمود : از بعضى از آن زيرا اگر از تمامى آن بود قصاص در زنها همانند قصاص در مردها ميبود ، عرضكرد : از ( باقيمانده گل ) ظاهر و يا از باطن بدنش خلق شد ، فرمود از باطن و اگر از ظاهر خلق شده بود حجاب بر زنها واجب نبود و زنان مانند مردان بودند در واجب نبودن پوشيدن بدن خود ، عرضكرد از طرف راست و يا از طرف چپ او خلق شد ، فرمود : از طرف چپ و براى همين است كه ارث زن نصف ارث مرد است و شهادت دو نفر زن برابر با شهادت يك مرد است ، عرضكرد : از كجاى بدنش خلق شد ، فرمود : از باقيمانده گل دنده چپ آدم . و بعضى براى تسميه حوا بحوا سه وجه ذكر نموده‌اند ( اول ) او را حوا گفتند به جهت آنكه حق سبحانه او را از ( باقيمانده گل ) حى يعنى آدم زنده خلق نمود ( دوم ) او را حوا ميگويند چون خداوند او را أصل و منشأ تمام اولاد آدم قرارداد لانها اصل كل حى ( سوم ) تسميه او بحوا براى اين بود كه در زنخ و يا در لبهاى او خالى سرخ مايل بسياهى رنگ بوده .